CombiVliet

Aan de slag als scholier Werken bij CombiVliet?

Ze hebben allemaal leren lopen en plassen niet meer in hun broek.....

Door: Martine van der Meer
sep
11

Onlangs las ik een boek of eigenlijk, ik luisterde een boek. Heerlijk als ik in de auto zit of gewoon thuis voor het slapen gaan, een luisterboek. Geen bladzijden omslaan, alleen luisteren. Eén van de moeilijkste dingen voor een mens trouwens!

Een soort yoga en dan anders, want ik moèt dan wel geconcentreerd luisteren, anders ben ik de draad kwijt. Gewoon even helemaal in het hier en nu.

Ik luisterde naar ‘De Orka Award’, een boek over motiveren. Als trainers een Orka (een roofzuchtige tandwalvis, aan de top van de voedselketen) ‘alles’ kunnen laten doen wat ze willen, dan moet het ons met onze kinderen, partner, medewerkers, etc. toch ook lukken? Die kunnen ons tenslotte niet opvreten dus zijn een stuk minder gevaarlijk en spreken nog dezelfde taal ook. Hoe moeilijk kan dit zijn?
Wat is de truc van Orka-trainers om zo’n wild dier zover te krijgen kunstjes te doen en in de rol van ‘knuffelwalvis’ te kruipen. In ieder geval uit vrije wil! Vertrouwen en het positieve aanmoedigen, zodat er méér positiefs komt. En plezier. Geen focus op het negatieve, want wat je aandacht geeft groeit. Ook het negatieve. Klinkt vrij logisch, toch? Als voorbeeld, hoe hebben we onze kinderen leren lopen als dreumes? Niet door elke mislukte poging tot staan, af te straffen. Dan zou een kind natuurlijk niet meer gaan staan, te bang om te falen en weer gestraft te worden. Met de nodige aanmoediging zijn we òòk zindelijk geworden. Geen draai om je oren als je een ongelukje had, maar een applaus als er weer wat in het potje zat….. Dat doen we als ouders van nature dus heel goed, want ze hebben allemaal leren lopen en plassen niet meer in hun broek. Met aanmoedigen, applaudisseren, belonen en de nodige complimenten, ging dit ons goed af. Ook zélf waren we heel trots op onze kinderen die hun eerste stapjes maakten en droog bleven. We belden oma, vertelden het tegen de buurvrouw, iedereen mocht het weten. Geweldig!! Iedereen blij en trots.

Je voelt ‘m al aankomen…... Doen we dit vandaag de dag ook, op deze bewezen succesvolle manier? Moedigen we de mensen die bij ons werken aan tot nog meer vooruitgang? Geven we ze een compliment over de behaalde doelen? Bevestigen we wat ze goed doen? Moedigen we onze kinderen ook aan nu ze groter zijn? Geven we positieve feedback om ze te motiveren, positief gedrag voort te zetten? Waarderen we wat ze doen? Leggen we de focus juist op de positieve dingen? Laten we blijken aan onze partner dat we blij met hem/haar zijn? Dat we ze waarderen?

Stel dat jij dit al doet…... Dan heb je inmiddels ervaren dat deze mensen om je heen meer energie krijgen, zelfstandiger worden, gemotiveerder zijn, iets voor je willen betekenen. Ze zijn blij met jou en jij met hen. Gefeliciteerd, je mag trots zijn op jezelf.

Laatste blogpost

jun
08

Hetzelfde en toch anders!

Door: Martine van der Meer

Ik verbaas me er altijd over dat gehaktballen bij iedereen anders smaken. Geef mensen dezelfde basis aan ingrediënten en er komt bij iedereen wat anders uit.

Lees het hele bericht
mei
10

Denk niet aan een roze olifant!

Zo werkt ons brain dus niet… Ons brain kent het woordje ‘niet’ niet. Als je tegen iemand zegt NIET aan een roze olifant denken, is dat juist het eerste waar diegene aan denkt. Dat heeft te maken met de manier waarop onze hersenen werken.

Lees het hele bericht